“Contemporanea Expositio Est Optima Et Fortissima In Lege” ಎಂಬುದು ಕಾನೂನಿನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ (Statutory Interpretation) ಒಂದು ತತ್ವವಾಗಿದೆ. ಕಾನೂನು ಜಾರಿಗೆ ಬಂದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಅರ್ಥೈಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅನುಷ್ಠಾನಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುವುದು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹಳೆಯ ಕಾನೂನುಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಸಹಾಯಕವಾಗಬಹುದು ಎಂಬುದು ಇದರ ಅರ್ಥ.

 

ಈ ತತ್ವದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ, ಕಾನೂನು ಜಾರಿಯಾದ ಕಾಲದ ಸಮಕಾಲೀನ (contemporary) ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ನಡೆ, ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಅನುಷ್ಠಾನ ಅಥವಾ ಆ ಕಾನೂನಿನ ಅರ್ಥದ ಬಗ್ಗೆ ಅಂದಿನ ಪ್ರಾಧಿಕಾರಗಳ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಸಂದರ್ಭಾನುಸಾರ ಪರಿಗಣಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಇದು ನಿರಪವಾದ ನಿಯಮವಲ್ಲ. ಆಧುನಿಕ ಕಾನೂನುಗಳ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಅರ್ಥವನ್ನೇ ಆಧರಿಸಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಶಾಸನದ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ತತ್ವವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಹಳೆಯ ಅಥವಾ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಶಾಸನದ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಲು ಸಹಾಯಕವಾದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ಸಾಧನವಾಗಿದೆ.

 

ಉಲ್ಲೇಖಾರ್ಹ ಪ್ರಮುಖ ತೀರ್ಪು: The Senior Electric Inspector v. Laxmi Narayan Chopra, AIR 1962 SC 159