ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ವಿವರಣೆ: ಕಾನೂನಿನ ಪದಗಳು ಅಥವಾ ವಿಧಾನದ (statutory provision) ಭಾಷೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದ್ದು, ಅದರ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಅಥವಾ ದ್ವಂದ್ವವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಪದಗಳಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮತ್ತು ಸಹಜವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೀಡಿ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದೇ ಈ ತತ್ವದ ಅರ್ಥ. ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಕಾನೂನು ಪದಗಳನ್ನು ತನ್ನದೇ ಆದ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಅಥವಾ ಊಹೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಬದಲಾಯಿಸಬಾರದು. ಆದರೆ ಭಾಷೆಯಲ್ಲೇ ambiguity ಇದ್ದರೆ, ಕಾನೂನಿನ ಉದ್ದೇಶ ಮತ್ತು ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಅಗತ್ಯವಾಗಬಹುದು.
ಉಲ್ಲೇಖಾರ್ಹ ಪ್ರಮುಖ ತೀರ್ಪು: Hiralal Rattanlal v. State of U.P., (1973) 1 SCC 216