“Ut Res Magis Valeat Quam Pereat” ಎಂಬುದು ಕಾನೂನಿನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ (Statutory Interpretation) ಪ್ರಮುಖ ತತ್ವವಾಗಿದೆ. ಕಾನೂನಿನ ಯಾವುದೇ ಪದ, ವಿಧಿ ಅಥವಾ ನಿಯಮವನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವಂತೆ ಅರ್ಥೈಸಬೇಕು ಎಂಬುದು ಇದರ ಅರ್ಥ. ಅಂದರೆ, ಕಾನೂನಿನ ಒಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವು ಆ ವಿಧಿಯನ್ನು ನಿರರ್ಥಕ, ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕ ಅಥವಾ ಕಾರ್ಯರಹಿತವಾಗಿಸುವಂತಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಸಮಂಜಸವಾದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವು ಅದಕ್ಕೆ ಪರಿಣಾಮ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದ್ದರೆ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎರಡನೆಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಈ ತತ್ವದ ಉದ್ದೇಶವು ಶಾಸಕರು ಬಳಸಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪದಕ್ಕೂ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ನೀಡುವುದಾಗಿದೆ. ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಕಾನೂನಿನ ವಿವಿಧ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯಿಂದ (harmonious construction) ಓದಿ, ಯಾವುದೇ ವಿಧಿಯನ್ನು ಅನಗತ್ಯ ಅಥವಾ ನಿರರ್ಥಕವಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆದರೆ ಈ ತತ್ವದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದ ಪದಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಹೊಸ ನಿಯಮವನ್ನು ರಚಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಉಲ್ಲೇಖಾರ್ಹ ಪ್ರಮುಖ ತೀರ್ಪು: Hindustan Bulk Carriers v. State of Orissa, (2003) 3 SCC 57