ಭಾರತದ ಹೊಸ ಡಿಜಿಟಲ್ ವೈಯಕ್ತಿಕ ದತ್ತಾಂಶ ಸಂರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಡಿ, ಕೆಲವು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿಲ್ಲದೆಯೂ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಸಂಸ್ಕರಿಸಲು ಅವಕಾಶವಿದೆ. ಆದರೆ, ಇದರಿಂದ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಅನಿಯಂತ್ರಿತ ಅಧಿಕಾರ ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಪರಿಚಯ
ಡಿಜಿಟಲ್ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಹಕರ ಹೆಸರು, ಮೊಬೈಲ್ ಸಂಖ್ಯೆ, ಇ-ಮೇಲ್ ವಿಳಾಸ, ವಿಳಾಸ ಹಾಗೂ ಇತರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದು ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲ ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಸಾಮಾನ್ಯ ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಬ್ಯಾಂಕುಗಳು, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು, ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಕಂಪನಿಗಳು, ಸಣ್ಣ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮ ಉದ್ಯಮಗಳು ಗ್ರಾಹಕರು ಅಥವಾ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ವಿವಿಧ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತವೆ.
ಆದರೆ, ಇಂತಹ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಮೊದಲು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದಲೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಪಡೆಯಬೇಕೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ.
ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ಎಲ್ಲ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲೂ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಕಡ್ಡಾಯವಲ್ಲ ಎಂಬುದಾಗಿದೆ. ಭಾರತದ ಡಿಜಿಟಲ್ ವೈಯಕ್ತಿಕ ದತ್ತಾಂಶ ಸಂರಕ್ಷಣಾ ಕಾಯ್ದೆ, 2023 (Digital Personal Data Protection Act, 2023 — DPDP Act) ಒಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನು ವೈಯಕ್ತಿಕ ದತ್ತಾಂಶ ಸಂಸ್ಕರಣೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಆಧಾರವಾಗಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕಾಯ್ದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 7ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿಲ್ಲದೆಯೂ ದತ್ತಾಂಶವನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸಲು ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಲಾಗಿದೆ.
1. ವೈಯಕ್ತಿಕ ದತ್ತಾಂಶ ಸಂರಕ್ಷಣಾ ಕಾಯ್ದೆ ಏನು ಹೇಳುತ್ತದೆ?
DPDP Act, 2023ರ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಡಿಜಿಟಲ್ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮಾಹಿತಿಯ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದಾಗಿದೆ.
ಈ ಕಾಯ್ದೆಯಡಿ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ದತ್ತಾಂಶವನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ Data Fiduciaries ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮಾಹಿತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು Data Principal ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸ್ವತಂತ್ರ, ನಿರ್ದಿಷ್ಟ, ತಿಳಿದಿರುವ, ನಿರಾಕ್ಷೇಪಿತ ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಒಪ್ಪಿಗೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ದತ್ತಾಂಶವನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸಬಹುದು. ಒಪ್ಪಿಗೆ ಪಡೆಯುವಾಗ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಯಾವ ಮಾಹಿತಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಯಾವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರಬೇಕು.
ಆದರೆ, ಕಾಯ್ದೆಯು ಕೆಲವು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪಿಗೆಯ ಬದಲಾಗಿ ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲಾದ ಇತರ ಆಧಾರಗಳನ್ನೂ ಅನುಮತಿಸುತ್ತದೆ.
2. ಯಾವ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿಲ್ಲದೆ ದತ್ತಾಂಶವನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸಬಹುದು?
DPDP Actನ ಸೆಕ್ಷನ್ 7ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲಾದ ಕೆಲವು Legitimate Uses ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿಲ್ಲದೆ ವೈಯಕ್ತಿಕ ದತ್ತಾಂಶವನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸಬಹುದು.
ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತವಾಗಿ ಮಾಹಿತಿ ಒದಗಿಸುವುದು: ವ್ಯಕ್ತಿಯು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತವಾಗಿ ತನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ನೀಡಿದಾಗ, ಕಾಯ್ದೆಯಲ್ಲಿರುವ ಷರತ್ತುಗಳಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟು ಅದನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸಲು ಅವಕಾಶವಿರಬಹುದು. ಆದರೆ, ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಆ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ನೀಡಿರುವುದೇ ಯಾವುದೇ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಅದನ್ನು ಬಳಸಲು ಅನಿಯಮಿತ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದಂತಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಉದ್ಯೋಗದಾತ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗಿಯ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧ: ಉದ್ಯೋಗದಾತನು ಉದ್ಯೋಗ ಸಂಬಂಧಿತ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ ಉದ್ಯೋಗಿಯ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಉದ್ಯೋಗ ನಿರ್ವಹಣೆ, ಉದ್ಯೋಗದಾತನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನಷ್ಟ ಅಥವಾ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಉದ್ಯೋಗ ಸಂಬಂಧಿತ ಅಗತ್ಯಗಳು ಅನ್ವಯಿಸುವ ಷರತ್ತುಗಳಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿರಬಹುದು.
ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಕರ್ತವ್ಯಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆ: ಕಾನೂನಿನಡಿ ಮಾಹಿತಿ ಒದಗಿಸುವುದು ಅಥವಾ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯವಾದ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಅನ್ವಯಿಸುವ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ದತ್ತಾಂಶವನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸಬಹುದು.
ಇವು ಕೆಲವು ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಮಾತ್ರ. ಸೆಕ್ಷನ್ 7ರಲ್ಲಿ ಇತರ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನೂ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲೂ ಸಂಬಂಧಿತ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಆಧಾರ ಮತ್ತು ಅದರ ಷರತ್ತುಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯ.
3. ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿಲ್ಲದೆ ದತ್ತಾಂಶ ಸಂಸ್ಕರಿಸಬಹುದು ಎಂದರೆ ಯಾವುದೇ ನಿರ್ಬಂಧಗಳಿಲ್ಲವೇ?
ಇಲ್ಲ. ಒಪ್ಪಿಗೆಯ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿಂದ ವಿನಾಯಿತಿ ದೊರೆತಿದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಇತರ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳು ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.
ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ತಾವು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಮಾಹಿತಿಯ ಸ್ವರೂಪ, ಸಂಗ್ರಹಣೆಯ ಉದ್ದೇಶ, ಅದರ ಬಳಕೆ ಮತ್ತು ಸಂರಕ್ಷಣೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ಅನ್ವಯಿಸುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ದತ್ತಾಂಶದ ಸುರಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸುವುದು, ಅನಧಿಕೃತ ಬಳಕೆಯನ್ನು ತಡೆಯುವುದು ಮತ್ತು ಕಾಯ್ದೆಯಡಿ ವಿಧಿಸಲಾದ ಇತರ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಉದ್ಯೋಗಿಯ ವೇತನ ಪಾವತಿ ಮತ್ತು ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ದಾಖಲೆ ನಿರ್ವಹಣೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸುವುದು ಒಂದು ವಿಷಯ. ಅದೇ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲದ ಜಾಹೀರಾತು ಅಥವಾ ಇತರ ವಾಣಿಜ್ಯ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ ಬಳಸುವುದು ಮತ್ತೊಂದು ವಿಷಯ. ಮೊದಲನೆಯದಕ್ಕೆ ಅನ್ವಯಿಸುವ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಆಧಾರವು ಎರಡನೆಯ ಬಳಕೆಯನ್ನೂ ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ಅನುಮತಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
4. ಸಣ್ಣ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮ ಉದ್ಯಮಗಳ ಮೇಲಿನ ಪರಿಣಾಮ
DPDP Actನ ಅನುಷ್ಠಾನವು ದೊಡ್ಡ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಷಯವಲ್ಲ. ಸಣ್ಣ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮ ಉದ್ಯಮಗಳು, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು, ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಸಹಕಾರಿ ಸಂಘಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳೂ ತಮ್ಮ ದತ್ತಾಂಶ ಸಂಸ್ಕರಣಾ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕಾಗಬಹುದು.
ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ, ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಈ ಕೆಳಗಿನ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದು ಸೂಕ್ತ:
1. ದತ್ತಾಂಶದ ಪಟ್ಟಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ: ಗ್ರಾಹಕರು, ಉದ್ಯೋಗಿಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಯಾವ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ.
2. ಸಂಗ್ರಹಣೆಯ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ: ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಾಹಿತಿಯ ಅಗತ್ಯ ಏನು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಉಳಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಿ.
3. ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಆಧಾರವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ: ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಸ್ಕರಣಾ ಚಟುವಟಿಕೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಿದೆಯೇ ಅಥವಾ ಸೆಕ್ಷನ್ 7ರ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವಿನಾಯಿತಿ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ.
4. ಒಪ್ಪಿಗೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಿ: ಒಪ್ಪಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ, ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಿ ಸೂಕ್ತ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಪಡೆಯುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ರೂಪಿಸಿ.
5. ದತ್ತಾಂಶ ಸುರಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಿ: ಅನಧಿಕೃತ ಪ್ರವೇಶ, ಮಾಹಿತಿ ಸೋರಿಕೆ ಮತ್ತು ಅನಗತ್ಯ ದತ್ತಾಂಶ ಸಂಗ್ರಹಣೆಯ ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಿ.
5. ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಈಗಲೇ ಏಕೆ ಸಿದ್ಧತೆ ಆರಂಭಿಸಬೇಕು?
ಹೊಸ ದತ್ತಾಂಶ ಸಂರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಡಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ತಮ್ಮ ಹಳೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕಾಗಬಹುದು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ಗ್ರಾಹಕರಿಂದ ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದು, ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟ ಉದ್ದೇಶವಿಲ್ಲದೆ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಥವಾ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಬಳಕೆಯನ್ನೂ ಒಂದೇ ಸಾಮಾನ್ಯ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಡಿ ನಡೆಸುವುದು ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು.
ಆದ್ದರಿಂದ, ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಕೇವಲ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವುದರಲ್ಲೇ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ತಾವು ಯಾವ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಏಕೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಆ ಮಾಹಿತಿ ವ್ಯವಹಾರಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಿದೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.
ಉಪಸಂಹಾರ
DPDP Act, 2023ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವೈಯಕ್ತಿಕ ದತ್ತಾಂಶ ಸಂಸ್ಕರಣೆಯೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಒಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿಸಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿಲ್ಲದೆ ದತ್ತಾಂಶ ಸಂಸ್ಕರಿಸುವ ಅವಕಾಶವು ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲಾದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಂದರ್ಭಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದತ್ತಾಂಶ ಸಂಸ್ಕರಣಾ ಚಟುವಟಿಕೆಯ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಆಧಾರವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಅಗತ್ಯವಿರುವಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಪಡೆದು, ಅನ್ವಯಿಸುವ ದತ್ತಾಂಶ ಸಂರಕ್ಷಣಾ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ.
ಕಾನೂನು ಉಲ್ಲೇಖ: Digital Personal Data Protection Act, 2023 — ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸೆಕ್ಷನ್ 4 (ವೈಯಕ್ತಿಕ ದತ್ತಾಂಶ ಸಂಸ್ಕರಣೆ) ಮತ್ತು ಸೆಕ್ಷನ್ 7 (ಕೆಲವು ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಬಳಕೆಗಳು). ಈ ಲೇಖನವು ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾನೂನು ಮಾಹಿತಿ ನೀಡುವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರವಾಗಿದ್ದು, ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರಕರಣಕ್ಕೆ ಕಾನೂನು ಸಲಹೆಯಲ್ಲ.
